merhaba,
bende kafa yoyorum bu iş için, çok yorgunum
. kanat için sabit(rijit) profiller düşüncesi herkesin aklına geliyor ama bu bizim sporun şekline ve dinamiklerine aykırı, zaten deltakanat, yelken kanat denen güzide spor bu ihtiyacı karşılıyor(motorlu olarak paramotor yerine ultralight uçuş). kanat için sabitleme profilleri eklendikçe uçuş dinamiği ve uçuştan alınan zevk değişir ayrıca bu tür sabitleyicilerle doldurulan kanadın kontrolü, depolanması vesaire düşünceleri bir yana bırakalım. hiç mi değişmez bu meret dersek elbetteki eklebilenecek yada daha güvenli olması için düşünülecek baya bir şey vardır bunun tartışmasını daha tecrübeli arkadaşlara bırakıyorum, ben yalnız sabit elemanlı (rijit) kanat yapısının YP sporu için pekte tercih edilir olduğunu düşünmüyorum.
şu hava yastığı olayına gelince bende epey düşündüm hatta böyle sistemler hali hazırda mevcut, yapıları oldukça basit. mekanik veya elektronik bir sensör bunun bağlı olduğu röleli bir kart ve kartın basınç valfini açtığı basınçlı gaz tüpü ve içine dolan havayı çok daha yavaş salan bir hava kesesi bu kadar basit. en basit uygulaması agama denen genelde paramotor kadrosuna uygulanan sistem, sistem sensörü suya dalınca hemen kendine bağlı tüpün valfini açıyor ve genelde ters u şeklinde hava bölmesi şişerek pilotu su yüzünde tutuyor.
bahsi geçen sistemi harnesin her yanına uygulamak mümkün total olarak beş hava yastığı ağırlığı en fazla 3 bilemedin 4 kilo artırır lakin en önemli nokta bu hava yastıklarının neye göre başlatılacağı. diyelim dört noktada ivme ölçer ekledik harnese, sonuçta 2 dolarlık 1 gramlık sensörler bu ivme ölçerlerin senkronize olarak ani irtifa kaybını tespit eder etmez şişirsin yastıkları diyemeyiz, bir çok durumda yüksek irtifalardan ani irtifa kayıpları oluşuyor. peki bu ivme ölçerlerin aynı zamanda yönelimide ölçtüklerinide düşünerek buna göre ve artı olarak irtifa kayıp hızına göre belirlesek şişirme anını, bu noktada da bir çok istisna çıkacaktır eminim. bir çok ölçüm ve deney gerekiyor.
tabi yukarıdaki sisteme birde yere göre irtifa tespitini yapan optik bir algılayıcı koysak?? acaba bu tür lazer temelli basit sistemleri 50-100 metre civarında ölçüm için nispeten çok hafif modelleri bulmak ve uygulamak mümkün ama örneğin 1000-2000 metre irtifadan yere yakınlık ölçümü için daha ağır bir sisteme ihtiyaç olacaktır. hadi diyelim bunun hafif olanlarını yere 100 metre kala çalışmaya set ettik ve harnesin altına korumalı olarak yerleştirdik lakin iş burada bitmiyor ki bu sitemden her iki yana ve geriyede birer tane koymak lazım çünkü bu yönlerdende yere vurmalar mümkün. diyelim tüm bu sensörlerle donattık harnesi birde tüm bu donanımı ve hava yastıklarını şişirecek röle kartını kontrol edecek mikro kontrol çipi ve devreside eklemek lazım. aslında bu en kolayı çünkü bu tip bir devre tasarımı kitap dergi ve internet dünyasında sürüyle var işe yarar olanını seçip uygulamak kolay. şimdi farazi bir hesaplama yapıyoruz.
1- dört adet ivmeölçer 6 gram 10 $
2- dört adet lazerli mesafe ölçer 500 gram 100-200 $
3- dört adet basınçlı gaz tüpü 2000 gram 150 $
4- bir adet kontrol kartı 200 gram ~ 150 $ (yaklaşık değerler, kartı kendimiz montajlayıp, programını kendimizin yazdığımızı varsayıyorum.)
5- lazerli yer yakınlığı tespit sensörünü 100 metrede harekete geçirecek çok hassas altimetre sensörü (:) bu biraz mansız geldi bana, sizede öyle geliyorsa fiyat ve ağılıkla kendimizi meşgul etmeyelim)
6- dört adet şekli belirsiz
hava bölmesi. ağırlığı ve fiyatı konusunda bilgim yok, pahalı olan araba tipi değilde bizim için daha uygun olan tiplerini temin etmek gerekir.
malzemeler bunlar, mübarek harnes F-16 kokpitine döndü ama buna değdi diyen arkadaşların işin nirengi noktasına yani kontrol kartına hükmedecek programı hangi durumlara göre yazacağımızıda düşündüğünü varsayıyoruz
. programlama ve devre kontrolünden anlayan arkadaşlar bilir, eğer referans noktaları var ise dünyayı bile programlamak mümkündür. olay şudur sensörlerden milisaniyelerde akan bilgileri nasıl değerlendireceğiz ve hangi durumlarda sihirli şişme komutunu vereceğiz?
bir çok eksik ve düşünülmemiş, acemice hava yastığı fikrim yukarıdaki gibidir, her tür eleştiri ve ekleme şimdiden kabülümdür.
herkese selam ve saygılar..
içimdeki özellikle uçma isteği yamaç paraşütünü yakından inceleyene kadar örtülü kalmıştı. yamaç paraşütünün özgürlüğe açılan kolay bir kapı olduğunu farkedene kadar. artık ben de bu işe kafayı takmış biriyim. 
bu konuda formda ve internette incelemelerim sonucunda özellikle güvenliğin çok önemli ve dikkat edilmesi gereken bir unsur olduğunu öğrendim. hatta çok tecrübeli abilerin ve arkadaşların talihsiz kazalara maruz kalmaları beni üzdü. acaba dedim bu spor daha güvenli bir şekilde yapılamaz mı. nasıl ki uçaklarda pilotlar için güvenlik sistemleri vardır neden bunda da olmasın diye aklıma geldi. çünkü burada en önemli güvenlik mesele inin çarpma sonucunda meydana gelen kazalar olduğunu farkettim. ve düşündüm ki çarpmanın daha güvenli olması kaza sırasındaki kötü sonuçları engelleyebilir. 
